Gedachten bij de week door ds. Wim Vermeulen

Een Engelstalige nieuwsbrief waarop ik ben geabonneerd, wijdde laatst een artikel aan de vraag wat het betekent om ‘parishoner’ ofwel ‘gemeentelid’ te zijn. Een interessante vraag. Want eigenlijk begint het daar voor ons allemaal. Onze eerste roeping is ‘gewoon’ gemeentelid zijn, onderdeel van het lichaam van Christus dat ‘de kerk’ heet.

Ik blijf het fascinerend vinden hoe in het Nieuwe Testament de term ‘lichaam van Christus’ wordt gebruikt. In de eerste plaats gaat het dan over het fysieke, concrete lichaam dat Jezus Christus hier op aarde had – zowel voor als na zijn opstanding. In de tweede plaats verwijst de term naar het brood op de avondmaalstafel, waarvan Jezus zelf zegt: ‘Neemt, eet, dit is mijn lichaam’. In de derde plaats wordt de term toegepast op de kerk: zowel lokaal als wereldwijd is de kerk ‘lichaam van Christus’.

De apostel Paulus wijdt erover uit in 1 Korinthe 12. Een lichaam heeft veel onderdelen, waarvan er eigenlijk niet één gemist kan worden. Die onderdelen functioneren ook nog eens –idealiter– in verbondenheid met elkaar en hebben elkaar over en weer nodig. Toegepast op de kerk: een goed functionerende kerk als ‘lichaam van Christus’ bestaat uit heel veel verschillende onderdelen die elkaar allemaal nodig hebben en in verbondenheid met elkaar leven. Het mooie is: de meeste delen van een lichaam functioneren –nogmaals: idealiter- zonder dat je het door hebt. Wie staat er dagelijks stil bij zijn traankliertjes of zijn biceps? Wie dankt God voor het goed functioneren van zijn slakkenhuis of de eilandjes van Langerhans (zoek maar eens op wat dat zijn)? De meesten van ons niet, vrees ik, hoewel het helemaal niet zo gek zou zijn. Vaak ga je pas aan lichaamsdelen denken als ze haperen of ophouden met functioneren…. Tot ik wat last kreeg van een runners knee had ik geen idee van de spieren en pezen rondom het kniegewricht.

In de kerk werkt het niet anders. Als ‘gewoon gemeentelid’ (dat wij allemaal zijn!) heb je vaak totaal niet door wat er allemaal gebeurt om het lichaam van Christus dat de Jacobikerk is optimaal te laten functioneren. Hoe dat kan? Juist, door al die andere ‘gewone gemeenteleden’ inclusief jijzelf die ervoor zorgen dat dat gebeurt. Zo meldden zich een aantal ‘gewone gemeenteleden’ om de tienerclub te gaan leiden. Een pas nieuw ‘gewoon gemeentelid’ zou graag koster willen worden. Een ander ‘gewoon gemeentelid’ neemt de leiding over het welkomteam over. En dat allemaal in de afgelopen twee weken.

Meestal ervaren we in de Jacobikerk dat ook het vervullen van vacatures in de kerkenraad weinig tot geen moeite kost. Een enorme zegen! Ondertussen duurt de zoektocht naar een nieuwe ouderling jeugd & gezin al even voort en is nog niet ten einde. Als kerkenraad bezinnen we ons erop waar dat door komt. We laten ons leiden door namen die door ‘gewone gemeenteleden’ worden aangedragen. Maar misschien zoeken we niet goed en moeten we het net aan de andere zijde uitwerpen (Joh. 21). Heb jij een idee? Laat het weten! En laten we als ‘gewone gemeenteleden’ hierin met elkaar meedenken en meebidden. Denk niet: ‘Ik ben maar een ‘gewoon gemeentelid’. We zijn allemaal ‘gewone gemeenteleden’, en dat is juist het geheim.