Gedachten bij de week door ds. Willem Jan de Hek

In de dienst op Hemelvaartsdag mochten we in de Jacobikerk een koor verwelkomen: de ONINI Siraya Singers uit Tainan in Taiwan. Met zestien musici maakten zij de afgelopen week (in samenwerking met Kerk in Actie) een korte tournee door Nederland, met optredens in onder andere Delft, Wageningen en Utrecht. Hun bijdrage aan onze dienst was niet alleen muzikaal indrukwekkend, maar bracht ook een boeiend verhaal van geloof, geschiedenis en veerkracht met zich mee.

Dat verhaal begint bij Umara Talavan en haar vader Cheng-Hiong. Zij zetten zich al jarenlang in voor de culturele heropleving van het Siraya-volk, een van de oorspronkelijke inheemse bevolkingsgroepen van Taiwan. Door eeuwen van buitenlandse overheersing raakten de Siraya grotendeels hun taal, tradities en zichtbare identiteit kwijt. Hun taal werd uiteindelijk zelfs door UNESCO als uitgestorven beschouwd, omdat zij meer dan tweehonderd jaar nauwelijks meer gesproken werd.

Juist omdat Cheng-Hiong als kind regelmatig werd achtergesteld vanwege zijn afkomst, groeide bij hem het verlangen om de geschiedenis van zijn volk terug te vinden. Samen met zijn dochter begon hij woorden, verhalen en gebruiken van oudere generaties te verzamelen. Lange tijd leek herstel van de taal onmogelijk, totdat zij een 17e-eeuwse Siraya-vertaling van het evangelie van Matteüs ontdekten, gemaakt door Nederlandse missionarissen.

Ook Edgar Macicipili, de man van Umara en dirigent van het koor, speelde een belangrijke rol in het herstel van de taal. Omdat zijn moedertaal op de Filipijnen verwant is aan het Siraya, kon hij delen van de oude teksten begrijpen. Jarenlang deed hij taalkundig onderzoek en stelde hij een woordenlijst samen met duizenden Siraya-woorden. Daardoor konden nieuwe lesboeken, liederen en lessen ontstaan. Sinds 2016 heeft het Siraya opnieuw een plaats binnen het onderwijs in Taiwan.

De ONINI Siraya Singers zijn vanuit deze culturele beweging ontstaan. Met muziek en verhalen willen zij hun erfgoed levend houden en anderen laten kennismaken met de geschiedenis van het Siraya-volk. Inmiddels zet ook de jongste generatie van de familie Talavan zich actief in voor het behoud van hun taal en cultuur. Tijdens de dienst zong het koor onder andere een Siraya-bewerking van Johannes 15: “Zoals de Vader Mij heeft liefgehad, zo heb Ik jullie liefgehad. Blijf in mijn liefde.” Fascinerend om woorden uit het Evangelie op deze manier te horen, in een taal die bijna verdwenen was.

Het laat ook iets zien van de veerkracht van het evangelie. En van al die lijnen die sinds Hemelvaart en Pinksteren door de geschiedenis en over de wereld lopen: van Jeruzalem naar Rome en van Tainan naar Utrecht. Bijzonder om te merken dat op zoveel plekken in de wereld dezelfde Christus wordt gediend en beleden. We zongen het met elkaar aan het einde van de dienst: “Van alle einders, van de verste kust, zullen zij vinden vrede, feest en rust. U lovend, Vader, Zoon, Heilige Geest. Halleluja, halleluja!”

Als Jacobikerk willen we de wereldkerk regelmatig een plek geven in onze diensten, maar ook duurzame relaties opbouwen met christenen wereldwijd. Daarom organiseert de diaconie op dinsdag 19 mei de verdiepingsavond Verbinding met de wereldkerk. We spreken dan over vragen als: wat is de zin van zending, hoe kunnen we daar als gemeente handen en voeten aan geven, en waar komt de opbrengst van de zendingscollecte terecht?

Van harte welkom om mee te denken! Aanmelden kan via