|
Een indruk van Hester van de Kaa, Openkringlid 2005/2006
Eigenlijk heb ik helemaal geen zin meer?, zegt Bram terwijl we voor het eerst naar de Openkring van de Jacobikerk fietsen. "Wat krijgen we nou"" denk ik. "Het lijkt me hartstikke leuk, en dat leek het jou ook", antwoord ik hem. "Waarom heb je nu geen zin meer?" "Gewoon, weet jij veel wie er op zo'n Openkring afkomt? We kunnen nu nog terug naar huis."
Gelukkig heb ik Bram er van kunnen weerhouden rechtsomkeert te maken en zijn we gewoon naar onze eerste Openkring gegaan. Stiekem voelde ik ook wel een beetje met hem mee. Het is natuurlijk hartstikke spannend om voor het eerst een groep nieuwe mensen te ontmoeten. Helemaal wanneer je weet dat je met die mensen over zoiets persoonlijks als geloven gaat praten. Ik denk dus dat we niet de enigen waren die ietwat zenuwachtig aankwamen.
De zenuwen verdwenen snel. Inmiddels zijn we een stuk of acht bijeenkomsten verder en de Openkring is wat ons betreft een groot succes. Eens in twee weken komen we bij elkaar. Meestal in in de Jacobikerk.
De spanning van het met wildvreemden over mijn geloof praten was maar van korte duur. We beginnen altijd met een maaltijd waardoor je elkaar al snel goed leert kennen. Een uur lang wordt er druk bijgekletst, dus tegen de tijd dat we aan het onderwerp van de avond beginnen zit de sfeer er goed in. Meestal lezen we samen een stukje waarna we met elkaar in gesprek gaan over de vragen die het bij ons oproept. We praten over de meest uiteenlopende thema's. Van Wat is geloven? tot Wie is God de Vader? en De Tien Geboden. Je kunt je eventueel ook thuis voorbereiden door het stukje uit de map van de Openkring te lezen.
Weet jij veel wie er op zo'n Openkring afkomt?? Ja, nu wel. De samenstelling van de groep is even divers als de onderwerpen die we behandelen. Hoewel binnen onze groep de leeftijden toevallig weinig uiteenlopen, we zijn tussen de twintig en vijfendertig jaar oud, zijn onze opvattingen soms heel verschillend. En dat is precies waarom de Openkring voor mij een perfecte manier is om beter te weten te komen hoe ik over bepaalde zaken denk. Ik leer heel veel door andermans inzichten.
En als je nu denkt: "Oh nee, allemaal mensen die anders denken dan ik. Hoe gaan die op mij reageren?" dan kan ik je geruststellen. De sfeer is heel open. Dat verklaard wellicht de naam Openkring (Ik kwam er na een paar bijeenkomsten pas achter dat het woord 'kring' niet voor cirkel stond, maar voor een groep mensen. Een eye-opener want het heeft me lang beziggehouden hoe een cirkel, per definitie gesloten, open kan zijn). Die open sfeer maakt dat ik me vrij voel alles te zeggen wat ik denk. Twijfel of ongeloof worden nooit veroordeeld en dat is bijzonder prettig. Juist omdat ik ook mijn onzekerheden uit kan spreken leer ik dingen van een andere kant te bekijken.
Dankzij het open karakter van de kring voelde ik me ook vrij andere mensen uit te nodigen. Gewoon voor een avondje, de Openkring is leuk voor iedereen die geï®´eresseerd is in het christelijk geloof. De Openkring betekent voor mij bovenal in een gezellige, ontspannen sfeer samen over het geloof praten.
|